محبوب من! جهان غزلی عاشقانه است

ـ اين بهترين تصور من از زمانه است! ـ

در چارچوب آبی دنيا حيات ما

يک لحظه استراحت در قهوه خانه است

دنيا به لطف عشق چنين ديدنی شده

چون آتشی که جلوه ی آن در زبانه است

اما بدون عشق ، جهان با جنون جنگ

ميدان يک مسابقه ی وحشيانه است

دنيا بدون عشق خودش يک جهنم است

توصيف يک جهنم ديگر نشانه است

عاشق شو تا سرشت جهان را عوض کنيم

با من بخوان که فرصت ما يک ترانه است

ما خسته ايم از اين قفسِ صد هزار قفل

دلتنگی و کدورت و غربت بهانه است 

                                           "غلامرضا طریقی"