170

چه تلخ و تُند دارد می‌چرخد زمین!

بخند

آرام بگیرد

دیرتر تمام شویم.

                        { رضا کاظمی }

169

در انتظار تو نيستم

در انتظار منم

که با تو رفت ...

                   {محمد شریفی}

168

من؛

نگاه تو را شعر می کنم

و تو؛

شعر مرا نگاه می کنی

بازی عجیبی ست ...

                               {لینک}

167

شب ندارد سرِ خواب،

شاخِ مأیوسِ یکی پیچکِ خشک

پنجه بر شیشه‌ی در می‌ساید.

من ندارم سرِ یأس،

زیرِ بی‌حوصلگی‌های شب، از دورادور

ضربِ آهسته‌ی پاهای کسی می‌آید.

                        {احمد شاملو}

166

تو؛

زندگی می کنی،

پیر می شوی،

تمام می شوی ...

من؛

عاشقت می مانم

عاشقت می مانم

عاشقت می مانم ...

                                   {لینک}

165

چراغ را تو افروختی

تا مرا ببینی

مرا

که بوده ام

پیش از آنکه تو

چراغ را بیفروزی

                     {علیرضا روشن }

164

آمدن ِ كسي را انتظار نمي‌كشم

به خودت نگاه مي‌كنم

اي تاريكي

              {علیرضا روشن }

163

به تهِ خط رسیده‌ام

به آغازِ تو

اینجا

جز من

کسی نیست

          {علیرضا روشن }

162

 من بودم و گفتم

کسی نیست

   {علیرضا روشن }

161

یک روز بیدار میشویم و میبینیم

نمیخواهیم فکرمان هیچ جا برود

نمیخواهیم فکر کنیم به چیزهای نیامده و کارهای نکرده و کرده

و هر آنچه پیش یا بعد از این ممکن است اتفاق بیفتد

اصلا نمیخواهیم فکری وجود داشته باشد

تا یادمان بیاید که هنوز هستیم و هنوز خیلی کارها میشود کرد

میفهمیم دیگر پایین تر از این

تحمل ناپذیرتر از این

ممکن نیست.

بعضی یک مرتبه بیدار میشویم

بعضی آهسته ...

بعضی هرگز ...

{حسین سناپور}

160

تنبیه یا تکلیف...

چه فرقی میکند

تو فراموش نمیشوی

وقتی مشقِ تمامِ شب های زندگی ام شده ای ...

                                                                 "ایما"

159

 ... و تو آنقدر تکرار کردی رفتنت را

که گفتن ندارد گله ها ... !

                                         "ایما"

158

به دور ریختن که عادت کنی, بتدریج همه چیز زباله است .
                                                                                 "لینک"

157

هر دم به شکل تازه اي تکرار مي شوي

گاهي شبيه دشمن و گه يار مي شوي

گاهي بهشت ميکني ويرانه ي دلم

گاهي چو غصه بر سرم آوار مي شوي

گاهي چو بغض راه نفس را گرفته اي

گاهي طبيب اين دل بيمار مي شوي

گاهي چو ابر و باد لطيفي و مهربان

گاهي به سان صخره و ديوار مي شوي

کس پي نبرده تا کنون از چيست جنس عشق

وقتي به هر بهانه پديدار مي شوي

تنها به برکت وجود تو زنده ام

تا آن زمان که در دلم تکرار مي شوي ...

                                              "لینک"

156

سرشارم

از شعرهای نچیده

از روزهای نیامده

اتوبوس هایی مملو از آدمیانی که به تعطیلی می روند

و قلبی که روی دست بهار مانده است...

                                        " شمس لنگرودی "

155

نمی‌دانم از دلتنگی عاشق‌ترم

یا از عاشقی

دلتنگ‌تر!

فقط می‌دانم

در آغوش منی

بی آنکه باشی

و رفته‌ای

بی آنکه نباشی ...

                      {عباس معروفی}

154

او ز من رنجيده است 

آن دو چشم نكته بين و نكته گير

در من آخر نكته اي بد ديده است

من چه مي دانم كه او

با چه مقياسي مرا سنجيده است؟

من همان هستم كه بودم ، شايد او

چون مرا ديوانه خود ديده است

بيوفائي مي كند تا بلكه من

دور از ديدار او عاقل شوم

او نمي داند كه من

دوست مي دارم جنون عشق را

من نمي خواهم كه حتي لحظه اي

لحظه اي از ياد او غافل شوم

                                       {فروغ فرخزاد}

153

خوب ِ خوب ِ نازنین من!

نام تو؛

مرا همیشه مست می کند

بهتر از شراب...

بهتر از تمام شعرهای ناب...!!!

نام تو ، اگر چه بهترین سرود زندگی است

من، تو را

به خلوت خدایی خیال خود:

بهترین ِ بهترین ِ من خطاب میکنم

ــ بهترین بهترین من ــ!

                                               "فریدون مشیری"

152

گر همچو من افتاده این دام شوی

ای بس که خراب باده و جام شوی

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم

بـا مــا مـنشین، اگرنه بـدنـام شوی

                                        {حافظ}

151

چگونه ممکن است که آدم‌ها هنگام بحث فقط در پی پیروزی باشند و به حقیقت اعتنا نکنند؟

شوپنهاور می‌گوید: «به سادگی»؛ این «دنائت فطری بشری است.»

این امر نتیجه‌ی «نخوت ذاتی» و این واقعیت است که مردم پیش از سخن گفتن، فکر نمی‌کنند

بلکه پرحرف و فریبکارند

آنها به سرعت موضعی اختیار می‌کنند،

و از آن پس، فارغ از درستی یا نادرستی آن موضع،

صرفا به خاطر غرور و خودرأیی به آن می‌چسبند.

نخوت همیشه بر حقیقت غلبه می‌کند.

هنر همیشه بر حق بودن / آرتور شوپنهاور / عرفان ثابتی

150

دلتنگ یعنی من

       یعنی تو رو خواستن

دلتنگ یعنی تو

       تنهای ِ تنهایی

دلتنگ یعنی تو

      یعنی کنارم باش

هم بی قرارم کن

     هم بی قرارم باش
                                "لینک"

149

زيبايي‌ات مرا غمگين مي‌كند ...
                                    {علیرضا روشن}

148

" او رفت "
و این خود
شعر بلندی است

             {آناهیتا کیانی}