181
تو رفتی...
بسان پرنده ای که از سیم بلند شد
و من شبیه آن سیم...
که پرنده هیچگاه به نظاره اش بازنگشت...
میان دروغِ زمین
و حقیقتِ آسمان...
تکان میخورم...
تکان میخورم...
تکان میخورم....
{ایما}
+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۱ ساعت 19:44 توسط مسعود واحدی
|